تلسکوپ فضایی سیپتزر ناسا یک حلقه تقریبأ مرئی را که به مشکل دیده میشود در اطراف سیاره زحل یا ارباب حلقه ها که دارای بزرگترین حلقه هاست، کشف نموده است. این حلقه چنان وسیع پراکنده شده که نور خورشید یا نور مرئی را که ما با چشمان مان دیده میتوانیم، بازتاب میدهد.  اما در حقیقت این حلقه ذرات گرد و غباری اند که با نور فروسرخ و یا تابش گرمای که سپیتزر توانایی دیدن آن را دارد، می درخشد.

این تصویر هنری در واقع نمایش فروسرخ این حلقه بزرگ را شبیه سازی نموده است. لبه های درونی حلقه حدود 6 میلیون کیلومتر دور تر از خود سیاره آغاز و تا 12 میلیون کیلومتر دیگر به بیرون وسعت دارد. قطر این حلقه تقریبأ 300 برابر خود زحل از یک لبه تا لبه دیگر است.

منبع: آسمان کابل

این تصویر زیبا هم تقدیم به دوستان

عکس از : بابک امین تفرشی

ستاره قطبی و ستارگان دور قطبی، نقش رستم-فارس

سلام

از دوستان عذر می خوام که یکم از موضوع اصلی وبلاگ فاصله گرفتم. سعی می کنم دوباره همون روال قبلی و موضوع اصلی مون رو دنبال کنم.

شکسته شدن دیوار صوتی هنگامی که هواپیما با سرعتی بیش از سرعت صوت پرواز می کند، می تواند آوایی کر کنند داشته باشد. به همین انگیزه هواپیماها اجازه پرواز با سرعت بیش از سرعت صوت در محدوده شهرها را ندارند. هنگامی که یک هواپیما به سرعت یک ماخ (چیزی نزدیک به 1200 کیلومتر در ساعت) نزدیک می شود، گذر و یا شکستن موج های فشرده ای از هوا که در جلو هواپیما پدید می آید، آوایی از خود بر جای می گذارند که روی زمین به گونه ای کر کننده به گوش می رسد.

این امواج صوتی می تواند شیشه های خانه ها را شکسته و با لرزش خود ویرانی های فراوانی به بار آورند. هم اکنون کارشناسان سازمان هوافضای ایالات متحده (ناسا) به همراه مهندسان شرکت "گلف استریم" برای پیروزی بر این دشواری چاره ای اندیشیده اند.
برپایه این فن آوری که Quiet spike نام دارد یک  Lance(نیزه) 7 متری روی دماغه هواپیما مونتاژ می شود. پژوهش ها و اندازه گیری های این گروه نشان داده این نیزه که از مواد کامپوزیت ساخته شده Chock Wave یا امواجی از هوا که در جلوی هواپیما گرد می آید را به امواج کوچک تری تکه تکه کرده و بدین روی آوای شکستن دیوار صوتی را کاهش می دهد.
این تکنیک هم اکنون روی یک هواپیمای F15B آزمایش شده و گروه آزمایش کنند نیز از کار خرسند بوده اند. وزن این نیزه 200 کیلوگرم است و هنگامی که هواپیما با سرعت های کم، پرواز می کند می تواند چون یک آنتن اتومبیل به درون خود فرو رود تا بدین رو از بالا رفتن مقاومت در برابر هوا و پدید آمدن امواج Turbulence یا دورانی در جلوی هواپیما نیز پیشگیری شود. پیش بینی شده که با به کارگیری این فناوری، آغازی بر بازگشت دوباره هواپیماهای مسافربری فراصوت باشد.

منبع : ماهنامه نوآور

دلم گرفته. خواستم چیزی بنویسم اما دیدم قابل نوشتن نیست. این عکس رو هم برای دلم گذاشتم.

زندگی خوردن و خوابیدن نیست

انتظار و هوس و دیدن و نادیدن نیست

زندگی چون گل سرخی است،

پر از خار و پر از برگ و پر از عطر لطیف

یادمان باشد اگر گل چیدیدم

عطر و برگ و گل و خار

همه همسایه دیوار به دیوار همند

عکس از : اشین دانیلی ذکریان

هلال ماه، آرامگاه خیام

سلام
 این روزها تو وب گردی هام می بینم که خیلی از دوستان در مورد پاییز نوشتن و خبر از رسیدن فصل رنگارنگ خدا دادند. من هم برای اینکه از قافله عقب نمونم  تصمیم گرفتم به زبان نجومی در مورد این فصل زیبا بنویسم.

کره سماوی عبارت است از یک کره فرضی بزرگ بی انتها که «زمین» را در برگرفته و به نظر می‌رسد که کلیه اجرام آسمانی به آن چسبیده‌اند. «استوای سماوی» نیز تصویری است از استوای زمین روی کره سماوی ، به همین ترتیب «قطبین سماوی» تصویری از قطب شمال و جنوب جغرافیایی زمین ، بر روی کره سماوی می‌باشد. «دایرة البروج» یا دایره گرفتگی ، مدار گردش خورشید در حرکت سالیانه یا مسیر حرکت ظاهری خورشید در کره سماوی است.(این مسیر دارای انحراف 23.4 درجه‌ای نسبت به استوای سماوی است، که خود معلول انحراف 23.4 درجه‌ای محور زمین می‌باشد).

دایرة البروج و استوای سماوی بر روی کره سماوی همدیگر را در دو نقطه به نام نقاط اعتدال قطع می‌کنند. که یک از آنها نقطه اعتدال بهاری و دیگری نقطه اعتدال پاییزی است. در واقع هنگامی که خورشید به نقطه اعتدال پاییزی می رسد و به سمت جنوب کره سماوی حرکت می کند همزمان با شروع فصل پاییز در نیم کره شمالی و شروع فصل بهار در نیم کره جنوبی است.

سلام بر دوستانم

امروز تولد یکسالگی وبلاگه. سال پیش تو یه همچین روزی وقتی پایه وبلاگ رو گذاشتم دغدغه این رو داشتم که چی توش بذارم که حداقل جمله ای رو بتونم به کسی یاد بدم و اینکه کسانی که واردش می شن از بودن در این محیط لذت ببرن.

نمی دونم چقدر تو این راه موفق بود و تونستم به هدفم برسم، اما دوستان خوبی پیدا کردم که خیلی چیزها ازشون یاد گرفتم و این برای من خیلی با ارزشه.

ناگفته نمونه که کسی که من رو به ساخت این وبلاگ ترغیب کرد استاد نجومم "خانم بادی" بودند که از همین جا از ایشون تشکر می کنم.

دوست دارم بدونم دوستان بعد از یکسال این وبلاگ رو چطور ارزیابی می کنند. و مشکلات و کم و کاستی هایی که حتما وجود داره رو مطرح کنند. خوشحال می شم کمکم کنید. 

برای دیدن ادامه عکس ها بر روی ادامه عکس ها کلیک کنید.(نظرتون در مورد عکس ها رو هم اونجا بدید لطفا)

ادامه عکس ها

عمری است که از حضور او جا ماندیم                      در غربت سرد خویش تنها ماندیم

او منتظر است تا که ما برگردیم                              ماییم که در غیبت کبری ماندیم 

کانال های آبیاری در مریخ
اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 این باور وجود داشت که کانالهای زیادی در مریخ دیده می شود.
اولین شایعه در سال 1877 و زمانی شنیده شد که ستاره شناس ایتالیایی "جیووانی شیارپالی" به رصد خاک مریخ پرداخت و نام این حفره ها یا دالان ها را Canali به معنای کانال گذاشت . او گفته بود قصد ندارد با این کار به توصیف شکل و شرایط کانال بپردازد و تنها هدفش این است که بگوید این کانال، یک نهر آب است.
در این میان برخی افراد که به وجود موجودات فضایی در مریخ اعتقاد داشتند، از این تصاویر استفاده نموده یا به نوعی سوء استفاده کردند و بیان داشتند که این کانال ها را موجودات فضایی ساخته اند تا بتوانند آب را از مناطق مورد نظر به سمت بخشی هدایت کنند که خود در آن زندگی می کنند.
پس از مدتی، منجمی به نام "پرسیوال لاول" به این نظریه دامن زد و عنوان داشت که این کانالها کاملا هنرمندانه ساخته شده اند زیرا طراحی شیارها و جداره ها به گونه ای است که گویا موجودات فرازمینی این کار را انجام داده اند.
سرانجام در سال 1909 منجمی یونانی برای نگاه به مریخ از تلسکوپ 83 سانتی متری بهره برد و آن را در بهترین موقعیت نجومی در برابر زمین رصد کرد، او در نهایت وجود این کانالها را نتیجه خطای دید اعلام نمود و موجب شد تا تئوری کانال های آبیاری به مرور کم رنگ شود.

پلهای آهنی در کره ماه
در سال 1953 "جان اونیل" تصویر بخشی از کره ماه  را منتشر نمود و مطرح کرد که پلهای بسیار بزرگی را در کره ماه دیده است. او اظهار داشت هر دهانه این پل طبیعی گیگانتیک حدود 20 کیلومتر طول داشته و به صورت پایه پایه به یکدیگر متصل شده است. پس از وی یک فضاشناس انگلیسی و ترسیم کننده نقشه های ماه به نام " پرسی ویلکینز" گفته های او را تأیید کرد و عنوان داشت که از این اطلاعات در کتاب جدیدیش استفاده خواهد کرد. وی دارای طرفدارانی نیز بود که همه از جمله رصدکنندگان فضا بودند که به فرضیه وی و وجود پل ها اعتقاد داشتند. در این میان اتحادیه علوم فضایی انگلستان به هیچ وجه از او حمایت نکرد و حتی وی را تحت فشار قرار داد تا یک تکذیبیه در این خصوص صادر کند و از سمت خود در اتحادیه استعفاء دهد. البته بعدها توسط فضاپیمای آپولو از این پل ها تصاویری تهیه شد و مشخص گردید که تأثیر بازتاب نور و سایه ها در سطح پر فراز و نشیب کره ماه بوده است.

صورتک های انسانی در مریخ
در سال 1970 در پروژه ای به نام "مأموریت وایکینگ" که بخشی از آن مربوط به تصویربرداری از قسمت Cydonia در مریخ بود، تصاویری شبیه صورتک های انسانی به دست آمد. ناسا که یک بار در خصوص وجود پل ها در مریخ اطلاعیه ای رسمی داده بود. این بار نیز وجود تپه ها و انعکاس نور را دلیل این امر عنوان داشت. این تصاویر توسط دوربین "مأموریت وایکینگ" گرفته شد و برخی این صورتک ها را دقیقا شبیه به آن چیزی دانستند که در منطقه ای از کلرادو و در بخش جنوب غربی آن وجود دارد. این تصاویر زمانی گرفته شده بود که نحوه تابش نور خورشید، پستی و بلندی ها را پدیدار می کرد و صورتک های مریخ نمایان می شدند. ناسا در برهه های زمانی متفاوت یکی از فضاپیماهایش را توسط گروهی از متخصصین و دانشمندان مجددا بازسازی نمود تا بتواند تصاویری با کیفیت بسیار بالا از این صورتک ها تهیه نماید. پس از به زمین رسیدن تصاویر این ادعا به اثبات رسید که به راستی چنین شبه صورتک هایی وجود دارد. اما از فرسایش خاکی پدید آمده اند.

شهر Incan در مریخ
در سال 1972 دانشمندان حاضر در پروژه Marning در بخش جنوبی مریخ به سلسله کوه های متقاطعی برخوردند که نام آن را شهر Incan نهادند. تصاویری که از قطب جنوب مریخ گرفته شده بود نشان دهنده رشته کوه های از هم گسسته بود که همین طرز چیدمان آنها سال ها ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده بود. در سال 2002 دانشمندان این رمز را کشف کردند و تصاویر دوربین کاوشگر مریخ را مورد تحلیل قرار داده و متوجه شدند شهر Incan متشکل از یک ساختار بزرگ گرد بوده که از گذشته در مریخ وجود داشته است و می توان آن را حاصل برخورد اجرام آسمانی با سطح مریخ دانست.

وجود چهره عقاب
از سال 1990 که تلسکوپ فضایی هابل کار خود را آغاز کرد. هزاران تصویر تاکنون به زمین ارسال شده که توانسته بسیاری از رموز کیهان را معرفی یا کالبد شکافی کند و ناسا نیز بسیاری از این تصاویر را در روز ملی فضانوردی منتشر کرده و در معرض دید عموم قرار داده است. یکی از این تصاویر بسیار معروف، تصویر یک عقاب بود که که در سال 1995 گرفته شده است. بعد از نمایش این تصویر توسط شبکه سی ان ان در سراسر جهان تلفن های فراوانی به شبکه شد مبنی بر این که تصویری از حضرت مسیح در سحابی شکل گرفته است دلیل به وجود آمدن این شکل نیز چرخش گازهای موجود بود که با زمین هفت هزار سال نوری فاصله داشتند. البته دکتر "فیلیپ پلات" در وب سایت فضانوردان اعلام کرد زمانی که این تصویر شک گرفته بود، به پنج هزار سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد. با این حال طی چند دهه اخیر عده ای از رصد گران فضا و آنها که مشغول نگارش کتب نجوم هستند به تحلیل و تهیه عکس از مریخ پرداخته و به دنبال شکل و شمایل خاصی در آن می گردند. دانشمندان معتقدند چنین تصاویری وجود دارد و دلیل شکل گرفتن آنها شرایط محیطی و اقلیمی بوده است.